स्तोत्र
हनुमान बाहुक Hanumān Bāhuk
हनुमान बाहुक गोस्वामी तुलसीदास (लगभग १५३२–१६२३ ई.) को ४४ पदहरूको एक भावपूर्ण हिन्दी/अवधी रचना हो, जो रामचरितमानसका रचयिताका सर्वाधिक आत्मीय कृतिहरूमध्ये गनिन्छ। परम्परागत जीवनीअनुसार, तुलसीदासले यो
1
सिन्धु-तरन, सिय-सोच-हरन, रबि-बाल-बरन-तनु ।
भुज बिसाल, मूरति कराल, कालहु-को-काल जनु ॥
गहन-दहन-निरदहन-लंक-निःसंक, बंक-भुव ।
जातुधान-बलवान-मान-मद-दवन पवन-सुव ॥
कह तुलसिदास, सेवत सुलभ, सेवक-हित-सन्तत-निकट ।
गुन-गनत, नमत, सुमिरत, जपत, समन सकल-संकट-बिकट ॥
भुज बिसाल, मूरति कराल, कालहु-को-काल जनु ॥
गहन-दहन-निरदहन-लंक-निःसंक, बंक-भुव ।
जातुधान-बलवान-मान-मद-दवन पवन-सुव ॥
कह तुलसिदास, सेवत सुलभ, सेवक-हित-सन्तत-निकट ।
गुन-गनत, नमत, सुमिरत, जपत, समन सकल-संकट-बिकट ॥
जसले समुद्र तरे, सीताजीको शोक हरे, जिनको शरीर उदाउँदो सूर्यजस्तो तेजस्वी छ, जिनका भुजाहरू विशाल र रूप भयंकर छ — मानो कालको पनि काल। जसले निर्भयताले लंकाका घना वनहरू र नगरलाई जलाए, जिनका भौंहरू टेढा छन्, ती पवनपुत्रले राक्षसहरूको मान-मर्दन गरे। तुलसीदासले भन्छन्: सेवकहरूको भलाइको लागि उनी सदा निकट छन्; उनका गुण गाउँदा, नमन गर्दा, स्मरण गर्दा र नाम जप गर्दा सबै प्रकारका भीषण संकटहरू दूर हुन्छन्।
2
जामवन्त के बचन सुहाए ।
सुनि हनुमन्त हृदय हरषाए ॥
तब हनुमन्त बिकल तन-माहीं ।
मन महँ राम-चरन-लौ लाहीं ॥
सुनहु देव संकट अति भारी ।
धावत मन उर अगुन बिचारी ॥
दसानन सम सठ को हमारा ।
जग माहीं खल कवन हमारा ॥
कह तुलसी जो भजइ राम-हित, बंधन मुक्त सदा सो होई ।
हनुमान-बाहुक पाठ करत नित, बाधा दूर करत सब कोई ॥
सुनि हनुमन्त हृदय हरषाए ॥
तब हनुमन्त बिकल तन-माहीं ।
मन महँ राम-चरन-लौ लाहीं ॥
सुनहु देव संकट अति भारी ।
धावत मन उर अगुन बिचारी ॥
दसानन सम सठ को हमारा ।
जग माहीं खल कवन हमारा ॥
कह तुलसी जो भजइ राम-हित, बंधन मुक्त सदा सो होई ।
हनुमान-बाहुक पाठ करत नित, बाधा दूर करत सब कोई ॥
जब जाम्बवन्तका मनोहर वचनहरू हनुमानजीले सुने, तब उनको हृदय हर्षित भयो। त्यसपछि हनुमानजीको तन व्याकुल भयो; उनको मनमा राम-चरणहरूको लौ जल्यो। हे देव! मेरो संकट अत्यन्त भारी छ; मेरो चञ्चल मन गुण-दोष विचार गर्दै यताउति दौडन्छ। दशाननसरह मूर्ख र हाम्रो शत्रु को छ? संसारमा उस्तो दुष्ट को छ? तुलसीले भन्छन्: जसले रामको हितका लागि भजन गर्छ ऊ सदा बन्धनबाट मुक्त हुन्छ; जसले नित्य हनुमान बाहुकको पाठ गर्छ, उसका सब बाधाहरू दूर हुन्छन्।
3
रामचन्द्र-कृपालु भज मन हरण-भव-भय-दारुणम् ।
नव-कञ्ज-लोचन, कञ्ज-मुख, कर-कञ्ज-पद-कञ्जारुणम् ॥
कन्दर्प-अगणित-अमित-छबि, नव-नील-नीरज-सुन्दरम् ।
पट-पीत-मानहुँ तड़ित-रुचि-शुचि-नौमि जनक-सुता-वरम् ॥
नव-कञ्ज-लोचन, कञ्ज-मुख, कर-कञ्ज-पद-कञ्जारुणम् ॥
कन्दर्प-अगणित-अमित-छबि, नव-नील-नीरज-सुन्दरम् ।
पट-पीत-मानहुँ तड़ित-रुचि-शुचि-नौमि जनक-सुता-वरम् ॥
हे मन! ती कृपालु रामचन्द्रलाई भज जो भव-भयको दारुण संकट हर्नुहुन्छ — जिनका नयन नवीन कमलजस्तो छन्, मुख कमल-सरह छ, हात र पाद कमलजस्तो अरुण छन्। उनको छवि कामदेवभन्दा पनि असंख्य गुनी अधिक छ, उनी नवीन नीलकमलजस्तो सुन्दर श्यामल छन्, पीताम्बर धारण गरेका — मानो बिजुलीको उज्ज्वल चमक होस्; ती शुद्ध जनक-तनया-पतिलाई म नमस्कार गर्दछु।
4
कायर, क्लीव, कुलीन, कठिन, कलि-काल-करालु ।
काम, क्रोध, मद-मत्त-महाभट, भट-बिकट-बिकालु ॥
भवन-भीत-भव-पीर-प्रचण्ड, भट-भीत-भटू ।
तुलसी-के-भय-हरन-हेतु, हनुमान-बाहुक-टू ॥
काम, क्रोध, मद-मत्त-महाभट, भट-बिकट-बिकालु ॥
भवन-भीत-भव-पीर-प्रचण्ड, भट-भीत-भटू ।
तुलसी-के-भय-हरन-हेतु, हनुमान-बाहुक-टू ॥
तुलसीदासले आफूलाई कायर, क्लीव र यस कठिन कलिकालको सामना गर्ने मान्छन् — काम, क्रोध, मद रूपका महाबलशाली भटहरूले घेरिएका। उनी संसारको भयबाट त्रस्त, भव-पीडाको प्रचण्डताबाट पीडित छन्। यो हनुमान बाहुक तुलसीको भय हर्नको लागि छ — यही यसको उद्देश्य हो।
5
पाँय परौं हनुमान के पुनि पुनि हित जानि ।
तुलसी लाज न करत क्यों कहत निज भेद खानि ॥
जाचत हौं जगजीव-जोनि-सुजन-साधु-संग ।
राम-भक्ति, हनुमन्त-कृपा, मुखहिं मंगल-रंग ॥
तुलसी लाज न करत क्यों कहत निज भेद खानि ॥
जाचत हौं जगजीव-जोनि-सुजन-साधु-संग ।
राम-भक्ति, हनुमन्त-कृपा, मुखहिं मंगल-रंग ॥
मैले आफ्नो हित जानेर बारम्बार हनुमानका चरणमा शीश झुकाउँछु। तुलसीलाई लाज किन लाग्दैन — आफ्नो भित्री खान (रहस्य) उजागर गर्दा? मैले जगत्मा सुजन-साधु-संगत, राम-भक्ति, हनुमानको कृपा र मुखमा मंगल-रंग (प्रसन्नता र मर्यादा) माग गर्दछु।
6
राम-नाम-नभ-तारगन, गनहिं जे नर-नारि ।
तिन्ह के बल लेखे बिना, सब सुख साधन सारि ॥
सब बिधि भव-बन्धन-बिमोचन को हेतु ।
हनुमन्त सहाय, तुलसिदास नाहि नित-नेतु ॥
तिन्ह के बल लेखे बिना, सब सुख साधन सारि ॥
सब बिधि भव-बन्धन-बिमोचन को हेतु ।
हनुमन्त सहाय, तुलसिदास नाहि नित-नेतु ॥
जो नर-नारीहरूले राम-नाम रूपी आकाशका ताराहरू गन्दछन् — उनको बललाई हिसाबमा नलिई सबै सुखका साधनहरू झूठा छन्। सबै प्रकारका भव-बन्धनबाट मुक्तिको एकमात्र कारण छ — हनुमानको साथ; उनीविना तुलसीदासको कोई नित्य सहारा छैन।
7
बाढ़त बाधा बहु बिधि, घटत न एकौ बार ।
तुलसी-हिय हनुमन्त-बिनु, को है सहायकार ॥
रहिबे को घर दोउ नहिं, लखि महामहिमाय ।
सुमिरत सुग्रीव को सुग्रीव-बन्धु राम-राय ॥
तुलसी-हिय हनुमन्त-बिनु, को है सहायकार ॥
रहिबे को घर दोउ नहिं, लखि महामहिमाय ।
सुमिरत सुग्रीव को सुग्रीव-बन्धु राम-राय ॥
बाधाहरू अनेक प्रकारले बढ्दछन् तर एक पटक पनि घट्दैनन्। तुलसीको हृदयमा — हनुमानविना — कोही सहायक छैन? दुवै लोकहरूमा कोई आश्रय छैन जब ती महामहिमालाई हेर्दछौं। जब सुग्रीवलाई स्मरण गर्दछौं तब उनको बन्धु राम-राय आफैं आउँदछन्।
8
तव-भुज-बल-बिराजित, जग-बिजय-बीर ।
रामदूत-रुचिर-रूप, प्रचण्ड-बिधिर ॥
भव-तरन-करन-हेतु, हनुमन्त बिदित ।
तुलसी-तन-मन-मुदित, भव-भीति-बिनित ॥
रामदूत-रुचिर-रूप, प्रचण्ड-बिधिर ॥
भव-तरन-करन-हेतु, हनुमन्त बिदित ।
तुलसी-तन-मन-मुदित, भव-भीति-बिनित ॥
तपाईं आफ्ना भुजाहरूको बलले सुशोभित हुनुहुन्छ, जगत्-विजयी वीर हुनुहुन्छ, सुन्दर रूपका रामदूत हुनुहुन्छ, प्रचण्ड शक्तिसम्पन्न हुनुहुन्छ। यो सर्वविदित छ कि हनुमान भव-सागर तर्नको हेतु हुन्। तुलसीको तन-मन प्रसन्न होस् र भव-भय विनम्र होस्।
9
बाँधे-बिसारत, चाहत-चारु-चरित्र ।
जानत, जन-जात, जग-जाहिर-पवित्र ॥
तुलसिदास-दास-रघुनाथ-निज-जान ।
छोड़हु न छाँड़हु जानि, हनुमन्त-महान ॥
जानत, जन-जात, जग-जाहिर-पवित्र ॥
तुलसिदास-दास-रघुनाथ-निज-जान ।
छोड़हु न छाँड़हु जानि, हनुमन्त-महान ॥
जो बाँधिएका छन्, जो सुन्दर चरित्रको कामना गर्छन्, जो जान्दछन्, जो भक्त रूपमा जन्मेका छन्, जो जगत्मा पवित्र र विख्यात छन् — तुलसीदास रघुनाथको दास हो, उसलाई आफ्नो जानो। हे महान् हनुमान! उसलाई नत्याग, नछाड।
10
यह जिय जानि जनावत, हौं तुलसिदास ।
राम-रूप-गुन-गान, कहत, हौं दास-दास ॥
देखत दाहिनी ओर, दसन-दस-आन ।
जगत-जोनि-जुगल, जत, हनुमन्त-जान ॥
राम-रूप-गुन-गान, कहत, हौं दास-दास ॥
देखत दाहिनी ओर, दसन-दस-आन ।
जगत-जोनि-जुगल, जत, हनुमन्त-जान ॥
यो मनमा जानेर म तुलसीदास निवेदन गर्दछु: म रामको रूप र गुणहरूको गान गर्दछु, म आफूलाई दासको-दास भन्दछु। दाहिनी तर्फ हेर्दै, दस-दिवसीय व्रतको प्रतिज्ञा लिएर — जगत्का दुवै योनिहरूमा हनुमान नै सब दिने हुन्, यसो जानो।
11
तुलसी-तन-थकित-दुखित-दाह-ज्वर-जोर ।
काम-क्रोध-मद-मत्त-मन, लग्यो लोभ-चोर ॥
हानि लाभ बिनु होत, बहु भाँति भावी ।
हनुमन्त सहाय, तासु सेवक पढ़ावी ॥
काम-क्रोध-मद-मत्त-मन, लग्यो लोभ-चोर ॥
हानि लाभ बिनु होत, बहु भाँति भावी ।
हनुमन्त सहाय, तासु सेवक पढ़ावी ॥
तुलसीको शरीर थकेको छ, दाह-ज्वरको पीडाले व्यथित छ; मन काम-क्रोध-मदले मतवाल छ, लोभ-चोरले त्यसलाई जकडेको छ। भाग्यवश अनेक प्रकारले हानि-लाभ हुन्छ — तर हनुमानको साथमा, उनको त्यो सेवक जसले यो स्तोत्रको पाठ गर्दछ, रक्षित हुन्छ।
12
बाहु-पीर, पेट-पीर, बाँहु-पीर-दारुन ।
पीर-परिहारन-को, एक हनुमन्त-कारुन ॥
लाज न, काज न, आज नहिं पाज तुलसी ।
भजि हनुमन्त-महन्त, छाँड़ि सब साज तुलसी ॥
पीर-परिहारन-को, एक हनुमन्त-कारुन ॥
लाज न, काज न, आज नहिं पाज तुलसी ।
भजि हनुमन्त-महन्त, छाँड़ि सब साज तुलसी ॥
भुजाहरूमा पीडा, पेटमा पीडा, अंगहरूमा भयंकर पीडा — यस पीडाको परिहारको लागि एकमात्र करुणामय हनुमान हुन्। हे तुलसी! न लाज छ, न काज छ, आज कोई मर्यादा छैन — हे तुलसी! सब बाहिरी सज-धज छाडेर महान् हनुमानलाई भज। यो 'बाहु-पीर' को उल्लेखले यस स्तोत्रलाई आफ्नो नाम दिन्छ।
13
पाँय परत, पुकारत, प्रान-प्रिय-हेतु ।
तुलसी-की-लाज-राखु, हनुमन्त-सेतु ॥
जग-जाहिर, जन-मन-रंजन-राम-राय ।
राखु भक्ति, देहु शक्ति, ताकि बिनती-आय ॥
तुलसी-की-लाज-राखु, हनुमन्त-सेतु ॥
जग-जाहिर, जन-मन-रंजन-राम-राय ।
राखु भक्ति, देहु शक्ति, ताकि बिनती-आय ॥
चरणहरूमा गिरेर र पुकार्दै, आफ्नो प्राणप्रियको लागि — हे सेतु (पुल) हनुमान! तुलसीको लाज राखो। जगत्मा विख्यात, भक्तहरूको मन आनन्दित गर्ने राम-राय — भक्ति राखो, शक्ति दिनोस्; यही विन्ती तपाईंकहाँ आउँदछ।
14
रावण-दमन, राम-काज-करन, धन-धीर ।
सीता-सुधि-साधन, साँचो, सुभट-सुबीर ॥
दीन-जन-दयालु, दास, तुलसी-दुखी ।
लाजि लगाव, जानि जन, हनुमन्त-सुखी ॥
सीता-सुधि-साधन, साँचो, सुभट-सुबीर ॥
दीन-जन-दयालु, दास, तुलसी-दुखी ।
लाजि लगाव, जानि जन, हनुमन्त-सुखी ॥
रावणका दमनकर्ता, रामको काज गर्ने, धैर्य-धन — जसले सत्यतापूर्वक सीताको पत्ता लगाए, सुभट-सुवीर। दीन-जनहरूमा दयालु, दास तुलसीदास दुखी छ — लाज आए पनि (मलाई नकार्नुहोस् नहोस्), आफ्नो जन जानेर, हे प्रसन्न हनुमान! आफ्नो बनाउनोस्।
15
हनुमन्त-हित, रामहित, भगत-हित-साधन ।
करत सदा कल्यान, पवित्र-सुभ-आधन ॥
तुलसी-को-तन, तब लगिं, रहु-हित-जानि ।
जब लगिं राम-नाम-रस, रहे मन-मानि ॥
करत सदा कल्यान, पवित्र-सुभ-आधन ॥
तुलसी-को-तन, तब लगिं, रहु-हित-जानि ।
जब लगिं राम-नाम-रस, रहे मन-मानि ॥
हनुमानको हित, रामको हित र भक्तहरूको हितको सिद्धिको लागि — सदा कल्याण गर्ने, पवित्र-शुभका आधार। तुलसीको यस शरीरलाई, आफ्नो हित जानेर, तब सम्म राखो — जब सम्म राम-नामको रस मनमा रमिरहोस्।
16
जानत जन-गुन-दोष, न जनमत दूरि ।
पूरन-काम, पवित्र-करन, सेवक-सुरि ॥
हनुमन्त-महाबीर-बिरद, बड़ो-बिरद-बल ।
तुलसी-दास-दयानिधि, दिलावहु-दल ॥
पूरन-काम, पवित्र-करन, सेवक-सुरि ॥
हनुमन्त-महाबीर-बिरद, बड़ो-बिरद-बल ।
तुलसी-दास-दयानिधि, दिलावहु-दल ॥
जो भक्तहरूका गुण-दोष जान्नुहुन्छ, तर पनि टाढा रहनुहुन्न — काम पूरा गर्ने, पावन गर्ने, सेवकहरूका शूर। हनुमान महावीरको विरद (कीर्ति/प्रतिज्ञा) महान् छ, त्यस विरदको ठूलो बल छ — हे दयानिधि! दास तुलसीलाई (तपाईंको) सेना दिलाउनुस्।
17
तेरी सरन, तेरो नाम, नित लेत सोई ।
जन-जाति, देखि-अनुकूल, प्रसन्न होई ॥
तुलसी-की-आस, बड़ी-बलाय मिटाव ।
जाहि डर लागत, सोई डर दूर हटाव ॥
जन-जाति, देखि-अनुकूल, प्रसन्न होई ॥
तुलसी-की-आस, बड़ी-बलाय मिटाव ।
जाहि डर लागत, सोई डर दूर हटाव ॥
तपाईंको शरणमा, तपाईंको नाम नित्य लिँदै — भक्त-जातिलाई अनुकूल देखेर प्रसन्न हुनुहोस्। तुलसीको आशा — ठूलो बलायलाई मेटाउनुस्; जुन भयले डर लागिरहेको छ, त्यो भयलाई टाढा हटाउनुस्।
18
जय जय जय हनुमन्त, अगाध-बल ।
जय जय जय जगपाल, रखे सब-कल ॥
कपिनायक, रन-धीर, महाबलबान ।
तुलसी-को-तारो, दास, करि अभिमान ॥
जय जय जय जगपाल, रखे सब-कल ॥
कपिनायक, रन-धीर, महाबलबान ।
तुलसी-को-तारो, दास, करि अभिमान ॥
जय जय जय अगाध-बलशाली हनुमान! जय जय जय जगपालक, जो सर्वकाल सबको रक्षा गर्नुहुन्छ! कपिनायक, रणमा धीर, महाबलवान — हे महान्! अभिमान गरेर, दास तुलसीलाई (भव-सागरबाट) तार्नुस्।
19
काल-करम-बस, परे, तन-मन-सोच ।
हनुमन्त-बिनु, न राखे, कोऊ ओच ॥
तुलसिदास-दास-राम-काज-कारन ।
बंधन-मोचन, हे प्रभु, करहु-निवारन ॥
हनुमन्त-बिनु, न राखे, कोऊ ओच ॥
तुलसिदास-दास-राम-काज-कारन ।
बंधन-मोचन, हे प्रभु, करहु-निवारन ॥
काल र कर्मको वशमा परेर, तन-मन सोचमा डुबेका छन्। हनुमानविना, कोई रक्षक छैन। रामकाजको कारण दास तुलसीको लागि — हे बन्धन-मोचन प्रभु! निवारण (बाधाहरू हटाउनु) गर्नुस्।
20
लंक-दहन, सिय-सुधि-आहरन-हेतु ।
रबि-ग्रहन, सुभट-समर-जेतु ॥
सेवत-सुलभ, स्वामि-हित, सन्तत-करु ।
तुलसी-दास-दुख-दारुन, दूर-टरु ॥
रबि-ग्रहन, सुभट-समर-जेतु ॥
सेवत-सुलभ, स्वामि-हित, सन्तत-करु ।
तुलसी-दास-दुख-दारुन, दूर-टरु ॥
लंका जलाउने, सीताको सुधि लिनको लागि — सूर्यलाई (बाल्यकालमा) ग्रहण गर्ने, उत्कृष्ट योद्धाहरूलाई समरमा जित्ने। सेवा गर्न सुलभ, स्वामीको हितको लागि सदा कार्यरत — दास तुलसीको भयंकर दुःखलाई टाढा गर्नुस्।
21
जग-मंगल-रूप, जन-मन-रंजन ।
रण-धीर, समर-सुभट-भंजन ॥
तुलसी-की-त्रास, दूर-टारु, दोष ।
हनुमन्त-महान्, दे मोहि-सन्तोष ॥
रण-धीर, समर-सुभट-भंजन ॥
तुलसी-की-त्रास, दूर-टारु, दोष ।
हनुमन्त-महान्, दे मोहि-सन्तोष ॥
जगत्को मंगल रूप, भक्तहरूको मन आनन्दित गर्ने — रणमा धीर, समरमा उत्कृष्ट योद्धाहरूको भञ्जक। तुलसीको त्रास र दोषहरूलाई टाढा गर्नुस्, हे महान् हनुमान! मलाई सन्तोष दिनुस्।
22
राम-रूप-गुन-गान-सुमिरन-हेतु ।
पाप-हरन, भव-तरन-सेतु ॥
कहत तुलसिदास, करहु संकट-नाश ।
हनुमन्त-बाहुक, करहु सफल अभिलाष ॥
पाप-हरन, भव-तरन-सेतु ॥
कहत तुलसिदास, करहु संकट-नाश ।
हनुमन्त-बाहुक, करहु सफल अभिलाष ॥
रामको रूप र गुणहरूको गान-स्मरणको हेतु — पाप हर्ने, भव तर्नको सेतु। तुलसीदासले भन्छन्: हे हनुमान बाहुक! संकटको नाश गर्नुस् र अभिलाषालाई सफल गर्नुस्।
23
हनुमन्त-बाहुक-जे नर-नारि पढ़ेंगे ।
काम-क्रोध-मद-लोभ-मोह सब छेड़ेंगे ॥
जे सुनेंगे भक्ति-सहित-नित-नेम धरि ।
तिन-को-सकल-दुख-संकट-मिटि जाय हरि ॥
काम-क्रोध-मद-लोभ-मोह सब छेड़ेंगे ॥
जे सुनेंगे भक्ति-सहित-नित-नेम धरि ।
तिन-को-सकल-दुख-संकट-मिटि जाय हरि ॥
जो नर-नारीहरूले हनुमान बाहुक पढ्नेछन् — उनीहरू सबै काम, क्रोध, मद, लोभ र मोहलाई त्याग्नेछन्। जो भक्ति-सहित नित्य नेम (नियम) राखेर सुन्नेछन् — उनका समस्त दुःख र संकट हरिद्वारा मेटिनेछन्।
24
जो पढ़ेगो चालीस-दिवस, नेम लगाय ।
तासु घर में सुख-सम्पदा, हनुमन्त-पाय ॥
रोग-शोक-संकट-बाधा, दूर हटाय ।
तुलसी-दास-कृत-बाहुक, सेवत-सहाय ॥
तासु घर में सुख-सम्पदा, हनुमन्त-पाय ॥
रोग-शोक-संकट-बाधा, दूर हटाय ।
तुलसी-दास-कृत-बाहुक, सेवत-सहाय ॥
जसले नियम लगाएर चालीस दिन पढ्नेछ — उसको घरमा हनुमानको प्रतापले सुख-सम्पदा आउनेछ। रोग, शोक, संकट र बाधाहरू टाढा हट्नेछन्। तुलसीदास कृत यो बाहुक, सेवा गर्नेहरूको सहायक हो।
25
काहे को रोवत हौ भाई, काहे को सोचत हौ ।
काहे को डरपत हौ, सुनहु मोरि बात रे ॥
एकहिं आसरे पाइहौ, सबहिं ठाढ़ो हनुमन्त ।
तुलसी-को-राम-दूत, राखे सब घात रे ॥
काहे को डरपत हौ, सुनहु मोरि बात रे ॥
एकहिं आसरे पाइहौ, सबहिं ठाढ़ो हनुमन्त ।
तुलसी-को-राम-दूत, राखे सब घात रे ॥
भाइ, किन रुन्छौ? किन सोच्छौ? किन डराउँछौ? मेरो कुरा सुनो — एउटै आसराले सब पाउनेछौ; हनुमान सबको लागि खडा छन्। तुलसीका राम-दूत हनुमान हर घडी (वा हर आक्रमणबाट) रक्षा गर्दछन्।
26
दीनन को दयालु, सरन-आएन को सहाई ।
बड़े-बिरद-बल-बान, सुजन-सुभट-सूर रे ॥
चारि-बेद-पुरान-कहैं, सब-जन-हित-हेतु ।
हनुमन्त-को-नाम, जपहु, भव-तरहु-भूर रे ॥
बड़े-बिरद-बल-बान, सुजन-सुभट-सूर रे ॥
चारि-बेद-पुरान-कहैं, सब-जन-हित-हेतु ।
हनुमन्त-को-नाम, जपहु, भव-तरहु-भूर रे ॥
दीनहरूमा दयालु, शरणमा आउनेहरूका सहायक — महान् विरद-बल-बाण वाले, सुजन-सुभट-सूर। चारवटा वेद-पुराणले भन्छन्, सबै जनहरूको हितको लागि: हनुमानको नाम जपो र भव-सागरबाट अवश्य (वा शीघ्र) पार होऊ।
27
तुलसी-की-इच्छा, राम-दरसन-की आस ।
करहु-कृपा-निधान, हनुमन्त-जान दास ॥
देहु-भक्ति-निर्मल, देहु शक्ति-प्रचण्ड ।
दूर-कर-दुख-दारुन, हनुमन्त-प्रचण्ड ॥
करहु-कृपा-निधान, हनुमन्त-जान दास ॥
देहु-भक्ति-निर्मल, देहु शक्ति-प्रचण्ड ।
दूर-कर-दुख-दारुन, हनुमन्त-प्रचण्ड ॥
तुलसीको इच्छा — रामको दर्शनको आस छ। हे कृपानिधान हनुमान! यस दासलाई जानो। निर्मल भक्ति दिनोस्, प्रचण्ड शक्ति दिनोस्। हे प्रचण्ड हनुमान! भयंकर दुःखलाई टाढा गर्नुस्।
28
राम-भक्ति-पथ-देखाव, तुलसी-को-हेतु ।
हनुमन्त-जन-हित, भव-तरन-सेतु ॥
बाहु-रोग-हरन, करुना-सिन्धु-बड़े ।
सकट-मोचन-रूप, हनुमन्त-गढ़े ॥
हनुमन्त-जन-हित, भव-तरन-सेतु ॥
बाहु-रोग-हरन, करुना-सिन्धु-बड़े ।
सकट-मोचन-रूप, हनुमन्त-गढ़े ॥
तुलसीको हित रामभक्तिको मार्ग देखाउनुस् — हे हनुमान! जनहितको लागि, भव तर्नको सेतु। बाहु-रोग हर्ने, महान् करुणाका सागर — संकटमोचन रूपमा स्थापित हनुमान।
29
तुलसिदास-की-बिनती, सुनहु-दयालु ।
सेवक-सुखदाई, कृपालु-बड़े ॥
भव-बाधा-हरहु, हनुमन्त-अनुकूल ।
जय-जय-जय-बाहुक, राम-दूत-ढाल ॥
सेवक-सुखदाई, कृपालु-बड़े ॥
भव-बाधा-हरहु, हनुमन्त-अनुकूल ।
जय-जय-जय-बाहुक, राम-दूत-ढाल ॥
हे दयालु! तुलसीदासको विन्ती सुनोस् — सेवकहरूलाई सुख दिने, महान् कृपालु। हे अनुकूल हनुमान! भवका बाधाहरूलाई हरोस्। जय जय जय बाहुक — राम-दूत ढाल।
30
कहौं हनुमान सों सुजान, रामराय सों ।
आरत-जन-त्रान, कृपानिधान, हाय सों ॥
देव दनुज नर, खग मृग बिहग, सों ।
तुलसी-को-दुख, हनुमन्त, हरहु आज सों ॥
आरत-जन-त्रान, कृपानिधान, हाय सों ॥
देव दनुज नर, खग मृग बिहग, सों ।
तुलसी-को-दुख, हनुमन्त, हरहु आज सों ॥
म सुजान हनुमानसँग, राम-रायको माध्यमबाट भन्दछु — हे आर्त-जन-त्राण (पीडितहरूका रक्षक), हे कृपानिधान, यस हाय (पुकार) का साथमा। देव, दनुज, नर, खग, मृग, विहग — सबको सामु: हे हनुमान! तुलसीको दुःखलाई आजैबाट हरनुस्।